در نیمه اول هزاره اول پیش از میلاد اقوام ماد که قومی کشاورز و صلح جو بودند در مناطق غربی ایران در همسایگی یکی از متجاوزترین کشورهای دنیا یعنی آشوریان سکونت گزیدند. سرزمین ایران بعلت دارا بودن معادن سرشار آهن و مس و مراتع سرسبز مورد توجه و حمله آشور قرار گرفت که البته یکی دیگر از دلایل حمله آشوریها ترس از به قدرت رسیدن قوم تازه نفس ماد بود که به هیچ نظر بصلاح آنها نبود و بهمین دلیل هر از گاهی با حملات وحشیانه به کشتار و غارت اموال مردم این سرزمین روی می آوردند

مهاجمات آشور قرنها طول کشید

به تدریج با گذشت زمان مادها بیشتر به فکر ایستادگی در برابر این قوم متجاوز و وحشی افتادند و بدین ترتیب هسته اولیه ارتش در میان این قوم صلح جو طلب و کشاورز ریخنه شد اما چون قدرت مرکزی نیرومندی در مادها وجود نداشت مجبور بودند از شیوه جنگهای چریکی و پراکنده برای مقابله با آشوریها استفاده کنند یعنی پس از یک نبرد کوتاه بلافاصله در داخل کوهها و جنگلها ناپدید میشدند اما این روش در مقابل قوم قدرتمند آشور کارساز نبود و میبایست چاره ای می اندیشیدند

سرانجام شخصی به نام  دیاکو  کوشش و پی گیری همه جانبه ای را جهت متحد کردن طوایف ماد (که در آن زمان قوم ماد دارای 7 طایفه بود) بعمل آورد به صورتی که از همه طوایف تعدادی از جوانان را به خدمت گرفت و آنها را با روشهای مقابله با دشمن ,تیر اندازی و سوارکاری آشنا کرد به گونه ای که از آن قوم تازه نفس که فقط به امور دامداری و کشاورزی مشغول بودند ارتشی قدرتمند و سوارکارانی چابک ایجاد کرد  که در زمان خود بی نظیر بود بطوری که پس از آن قوم زورگوی آشور که از نیرومند شدن مادها آگاه شده بود هرگز فکر تجاوز به آنها را در ذهن خود نمی پروراند

امید است که با مطالعه تاریخ گوهربار گذشتگانمان به هویت اصیل ایرانی بازگردیم و غرب زدگدی و عرب زدگی را از این کشور کهن ریشه کن کنیم